Әр буын тәжірибе эстафетасын қабылдаудан бас тартады

Әр буын алдыңғы буыннан тәжірибе эстафетасын жай ғана қабылдаудан бас тартады. Оның орнына өз қателіктерінен үйренуді талап етеді. Сол себепті адамзат әлдеқашан жүрілген жолды — кітаптарда, ата-анамен әңгімеде, сенен 30 жыл ілгері жүргендердің тәжірибесінде әлдеқашан жазылған жолды — қайтадан басып өтуге орасан көп уақыт ысырап етеді. Мәселенің түп-тамыры — эго. «Мен ерекшемін», «менде басқаша болады», «олар түсінбеді, ал мен түсінемін». Түсінбейсің. Себебі сол баяғы шұқырға түсесің. Тартылыс заңына кімнің құлағаны бәрібір. Әкеңе 10 жылға түскен қателік саған да сол 10 жылға түседі — тыңдамасаң. Үйренудің ең арзан жолы — өзгенің қателіктерінен. Ең қымбаты — өз қателіктеріңнен. Ең ақымақ жолы — ешкімнің қателігінен де үйренбей, келесіде тағы сол істі істеп, нәтижесіне таңғалу. Егер біреу саған «мұны істеме, мен мұны басымнан өткіздім» десе — бұл сенің бостандығыңа қойылған шек емес, бұл — сыйлық. Өміріңнің үнемделген он жылы. Оны қабылдау ма, әлде қабылдамау ма — сенің таңдауың. Бірақ бас тартудың бағасы 10 жылдан кейін ғана көрінеді, ол кезде тым кеш болады.